محلّى خود نقل كرده‌اند ؛ اينك ما خلاصهء آن را با توضيح دربارهء ارزش علمى و دينى آن از نظر خوانندگان ارجمند ميگذرانيم : مجلّهء نامبرده در شمارهء تشرين دوّم 1953 مينويسد : هنگامى كه باستان شناسان روسى در منطقه اى معروف به « وادى قاف » « 1 » مشغول حفّارى و جستجوى آثار باستانى بودند ، در اعماق زمين به چند پاره تختهء قطور و پوسيده اى برخوردند كه بعداً معلوم شد اين تخته‌ها قطعات جدا شده از كشتى نوح بوده ، و بر اثر تحولّات دريائى و زمينى در طول حدود 5000 سال همچنان در دل زمين باقى مانده است . بر خورد به اين تخته‌ها نظر محقّقين باستان‌شناس را آن‌چنان به خود جلب نمود كه دو سال ديگر به كنجكاوى و تعقيب عمليّات حفّارى خود پرداخته ، و بالاخره در همان منطقه به يك قطعه تختهء ديگرى برخوردند كه به صورت لوحى طبق كليشهء

--> ( 1 ) طبق تصريح قرآن لنگرگاه كشتى نوح بعد از طوفان ، كوه جودى بوده . به ادّعاى صاحب « مراصد الاطّلاع » و « منجد العلوم » اين كوه در 40 كيلومترى شمال شرقى جزيرهء ابن عمر ( شهر كوچكى است در سوريه مشرف به نهر دجله و به سال 961 توسّط حسن بن عمر بن خطّاب ثعلبى بنيان گذارى شده ) مىباشد . و بنا به نقل ديگران ( از جمله مؤلّف بزرگوار تفسير « الميزان » ) لنگرگاه در آرارات از جبال ارمنيّه بين ايران و تركستان روس واقع در ديار بكر از نواحى موصل بوده كه البتّه همهء اين نظرات با وادى قاف در مسكو محلّ اكتشاف تخته‌ها سازش دارد ؛ چه اگر اين محلّ يا نزديك به اين محلّ نبوده ، امكان دارد با مرور زمان بر اثر امواج دريا و تحولّاتى كه در طول چند هزار سال رخ داده ، آن تخته‌ها در منطقهء مزبور ، و در اعماق زمين قرار گرفته باشد . ( تعليقه )